Deze week was het de beurt aan Roland Van Geel om zijn machinistenpet aan de haak te hangen. De winter van 2015 zal in depot Mol lang herinnerd worden, niet zozeer van zijn bijzonder frisse ochtenden in Mol Wezel, wel eerder door het ferme aantal laatste treinritten. Roland was er deze ochtend reeds vroeg bij en stond me lichtjes zenuwachtig op te wachten aan zijn garage. De kleine houtkachtel deed zijn uiterste best om de garage aangenaam warm te houden zodat we rustig Roland’s recentste projecten van dichtbij konden bekijken. Onder enkele lakens stond een kleine 2PK te wachten op de laatste fase van zijn restauratie. Gelukkig konden we eenmaal terug binnen genieten van een warme kop koffie en enkele smakelijke koffiekoeken. ’t Is te zeggen, 1 koffiekoek, want meer krijg ik ’s ochtends niet naar binnen. Of gelijk Guido Belcanto het zo mooi verwoordt, ’t is maar dat ge het weet voor als ik ooit bij u logeer.